அமாவாசை கல்லறை
- Part -1 “மௌனம் பேசும் கல்லறை”
- Part -2 “மாயவதியின் சாபம்”
- Part-3 “கல்லறையின் புதிய காவலன்”
- Part-4 “இறந்தவன் திரும்ப அழைக்கும் இரவு”
- Part-5 “உயிரோடே புதைக்கப்பட்ட உண்மை”
பகுதி 5 : உயிரோடே புதைக்கப்பட்ட உண்மை
🌑 அந்த இரவு மட்டும் வேறுபட்டது
அந்த அமாவாசை இரவு
முன்னைய அமாவாசைகளைப் போல இல்லை.
காற்று வீசவில்லை.
நாய்கள் கூட ஊளையிடவில்லை.
கிராமம் முழுக்க
மூச்சு பிடித்துக் கொண்ட மாதிரி அமைதி.
கல்லறைக்குள்
மாயவதியின் சமாதி முன்
ஒரு மனிதன் நின்றிருந்தான்.
அவன் பெயர் கார்த்திக்.
அரவிந்தின் நண்பன்.
அவன் தான்
அரவிந்த் காணாமல் போனதற்கு
உண்மையான காரணத்தைத் தேடி
இந்த கிராமத்துக்கு வந்தவன்.
மற்றவர்கள் எல்லோரும்
“அவன் செத்துட்டான்” என்றார்கள்.
ஆனால் கார்த்திக் மட்டும் நம்பவில்லை.
“ஒரு மனிதன் செத்தா
அவன் உண்மை இங்க எங்கயாவது மிச்சம் இருக்கும்.”
🕯️ கல்லறை திறந்த ரகசியம்
கார்த்திக் கையில்
பழைய கோயில் ஓலைச்சுவடு.
அதில் ஒரு வரி மட்டும்:
“காவலன் உருவான நாளில்
இன்னொரு உயிர்
உயிரோடே புதைக்கப்படும்.”
அந்த நிமிடம்
கல்லறை மண்
மெதுவாக அசையத் தொடங்கியது.
ஒரு குரல்:
“நீயும் உண்மை தேட வந்தியா?”
கார்த்திக் திரும்பிப் பார்த்தான்.
அரவிந்த்.
ஆனால் இப்போது
அவன் முகத்தில் பயம் இல்லை.
வலி மட்டும்.
“நான் யாரையும் கொல்லல கார்த்திக்…
என்னை இதுக்குள்ள தள்ளிட்டாங்க.”
⚰️ அரவிந்தின் கடைசி நினைவு
அரவிந்த் சொன்னான்…
அந்த இரவு
மாயவதியின் சமாதி திறந்த போது
அவன் உள்ளே இழுக்கப்படவில்லை.
அவன்
உயிரோடே புதைக்கப்பட்டான்.
மண் மேலே விழுந்தது.
மூச்சு அடங்கியது.
இருட்டில்
அவன் கத்தினான்.
அந்த இருட்டில் தான்
மாயவதி அவனிடம் பேசினாள்:
“என்னை மாதிரி
உனக்கும் வாய்ப்பு தரல…
இப்ப நீயும் நினைவா மாறணும்.”
அந்த நிமிடம்
அவன் உயிர் போகவில்லை.
அவன்
காவலனாக மாற்றப்பட்டான்.
🩸 உண்மையான சாபம்
மாயவதி சாபம் இட்டவள் இல்லை.
அவள்
சாட்சியாய் புதைக்கப்பட்டவள்.
1893-ல்
அந்த கிராமத்தின் பெரியவர்கள்
பல குழந்தைகளை
கல்லறையில்
பலியாக்கியிருந்தார்கள்.
அவள் அதைப் பார்த்தவள்.
அதனால் தான்
அவளை
உயிரோடே புதைத்தார்கள்.
அந்த ரத்தம்
அந்த மண்ணில்
இன்னும் ஈரமாய் இருக்கிறது.
🔥 முடிவின் தேர்வு
மாயவதி கார்த்திக்கிடம் சொன்னாள்:
“இரண்டு வழி இருக்கு.”
“ஒன்னு…
நீயும் காவலனா மாறலாம்.”“இல்லனா…
உண்மைய வெளியே கொண்டு போகலாம்.”
ஆனால் விலை ஒன்று.
“ஒரு உயிர்
இந்த மண்ணுக்கே சொந்தம் ஆகணும்.”
கார்த்திக்
அரவிந்தைப் பார்த்தான்.
அரவிந்த்
மெதுவாக தலை ஆட்டினான்.
“என்னை மறக்காதே…”
🌅 காலை
அடுத்த நாள் காலை.
கிராமம் முழுக்க
சூரிய ஒளி.
பல வருடங்களுக்குப் பிறகு
கல்லறை கதவு
மூடியே இருந்தது.
ஒரே ஒரு புதிய சமாதி.
“அரவிந்த்
நினைவாக.”
அதற்கு கீழே
இன்னொரு வரி:
“சாட்சி இங்கே முடிகிறது.”
கார்த்திக்
கிராமத்தை விட்டு போனான்.
👁️🗨️ ஆனால்…
இப்போ நீ இந்த கதையை
முழுசா படிச்சு முடிச்சிருப்ப.
இது
ஒரு கதை இல்ல.
ஏனெனில்…
உண்மையை படிச்சவங்க
அதை நினைவு வைக்கிறாங்க.
நினைவு வைக்கிறவங்க
இந்த சாபத்தை
கொஞ்சம் கொஞ்சமா
சுமக்க ஆரம்பிக்கிறாங்க.
இன்னொரு அமாவாசை வருது.
கல்லறை
அமைதியா இருக்கு.
அதுக்குக் காரணம்…
அடுத்த காவலன்
யார் என்று
மண் இன்னும் தீர்மானிக்கல.
👁️🔥🪦
அமாவாசை கல்லறை
- Part -1 “மௌனம் பேசும் கல்லறை”
- Part -2 “மாயவதியின் சாபம்”
- Part-3 “கல்லறையின் புதிய காவலன்”
- Part-4 “இறந்தவன் திரும்ப அழைக்கும் இரவு”
- Part-5 “உயிரோடே புதைக்கப்பட்ட உண்மை”
மேலும் படியுங்கள் :
